26 Şubat 2015 Perşembe

replika telefon,ndan islam bilgisi5

 replika telefon


replika telefon,ndan islam bilgisi5 bugün replika telefon sizin icin elinden gelen gayreti gösteriyor replika telefon cabalıyor arastırıyor ve calısıyor sizin icin replika telefon diyorki İslâm âlimleri, Muhammed aleyhisselâmın Allahın Peygamberi olduğunu çeşidli yollarla isbât etmişlerdir. Bunlardan birkaçını bildirelim:
Muhammed aleyhisselâm Peygamber olduğunu söylemiş ye sözünün doğru olduğunu bildirmek için mu’cizeler göstermişdir. Böyle olduğu sözbirliği ile bizlere kadar haber verilmişdir. Mu’ci-zelerinin en büyüğü Kur’ân-ı kerîmdir.Kur’ân-ı kerîm mu’cizdir. Ya’nî, onun gibi söz kimse söyliye-mez. (Buna benzer siz de söyleyiniz!) diyerek meydan okumuştur. Arabistânın meşhûr şâ’irleri uğraşmışlar, benzerini söyliyememiş-lerdir. (Tür) sûresinin otuzdördüncü âyetinde (Öyle ise, bir benzerini söyleyiniz!) ve (Hûd) sûresinin onüçüncü âyetinde (Onlara söyle ki, kendimden söylediğimi sandığınız bu Kur’ânın sûreleri gibi on sûre de siz söyleyiniz!) ve (Bekara) sûresinin yirmiüçüncü âyetinde (Kulumuza lya’nî Muhammed aleyhisselâmal gönderdiğimiz Kur’ânda, [ya’nî bizim gönderdiğimizde] şübhe ediyorsanız, siz de ona benzer bir sûre söyleyiniz! Bunu yapabilmek için bütün güvendiklerinizden yardım isteyiniz. Buna benzer bir sûre söyleyemezsiniz!) buyuruldu. O zeman Arablar şi re çok kıymet verirdi. Aralarında çeşidli şâirler yetişdi. Birbirleri ile şi’r yarışı yaparlardı. Kazananlarla öğünürlerdi. Kur’ân-ı kerîme benzer kısa bir sûre söyliyebilmek için, elele verdiler. Çok uğraşdılar.
Muhammed aleyhisselâma götürecekleri zeman, Kur’ân-ı kerîmden bir sûre ile karşılaşdırdılar. Sûredeki belâgati iyi anladıkları için, kendi sözlerinden kendileri utandılar. Resûlullaha götüremediler. Bu zevalhlıkları karşısında, ilm ile karşı koymakdan vazgeçip, kaba kuvvete başvurmakdan başka çâre bulamadılar. Kılınca sarıldılar. Müslimânlara saldırmağa başladılar. Resûlulla-hı öldürmeğe karâr verdiler. Bunun için hâzırladıkları plânı ger-çekleşdirmeğe kalkışdılar ise de, târihde herkesin okuduğu gibi, mağlûb ve rezîl oldular. Muhammed aleyhisselâmın böyle meydân okuması karşısında ve böyle elele vererek uğraşmaları sonunda, bir sûre gibi vecîz, belîğ bir söz söyliyebilselerdi, Resûlullaha gelir, okurlar, gürültü, patırtı koparırlardı. Bu taşkınlıkları dillere yayılır, târihlere geçerdi. Bir konferansçının kürsüde öldürülmesi gibi meşhûr olurdu. Bu başarısızlıkları, Kur’ân-ı kerîmin mu’ciz olduğunu, insan sözü olmadığını açıkça göstermekdedir.Süâl: (Bir benzerini siz de söyleyiniz) gibi âyetleri ve Muhammed aleyhisselâmın bu yolda meydan okumasını, Mekke şehrinin dışında bulunan şâ’irler işitmemiş olabilirler. Belki de, menfe’at karşılığı, yâhud başka dürlü bir anlaşma veyâ bizim bilmediğimiz bir niyyet ile bu işe karışmamış olabilirler. Meselâ, Onun kuracağı devletde koltuk sâhibi yapılmakla aldatılmış olabilirler. Yâhud, önceleri Onun sözlerini küçük gördüler, Cevâb vermeğe kalkışmadılar. Sonradan kuvvetlendiğini. Ona inananların çoğaldığını görerek cevâb vermekden korkdular. Yâhud da, değerli şâ’irler ma’îşet derdine, geçim sıkıntısına düşmüş olduklarından, cevâb vermeğe vakt bulamamış olabilirler. Belki de, cevâb verilmişdir. Ba’zı sebeblerle, bu başarıları unutulmuş, sonraki zemanlara ula-şamamışdır. Meselâ, müslimânlar çoğalıp, kuvvetlenip, üç kıt’a üzerine yayılınca, bu başarı haberlerini yok etmişlerdir. Yâhud da, bu haberler, uzun zemanlar kendiliğinden unutulup yok olmuşlardır.Cevâb: Bu çeşidli şübhelerin cevâblarını önceki makalede kısaca bildirmişdim. Allahü teâlânm âdeti olarak yaratdığı şeylerin, ya’nî his organlarımız ile ve tecribe ile edindiğimiz bilgilerin, akla uygun olmaması, bunları bilgi olmakdan çıkarmaz demişdim. His organları ile hasıl olan bilgilerin böyle olduğunu bildirmişdim. Şimdi, yukarıda yazılı şübhelerin herbirine ayrı ayrı cevâb verelim. Evvelâ, Peygamber olduğunu söyliyen bir kimse. Peygamber olduğunu gösteren mu’cize getirir ve (Bunun gibi, siz de yapınız) diyerek meydan okur ve karşısına çıkılamazsa. Onun doğru söylediği anlaşılır. Ya’nî böyle şeylere inanmak âdetdir, lâzımdır. Buna karşı, sonradan söylenecek şeyler safsata, bâtıl, değersiz olur.Birer kişinin haber verdiği sûrelerin de, Allahü teâlâ tarafından Muhammed aleyhisselâma indirilmiş oldukları ve belâgat bakımından i’câz derecesinde oldukları, kesin olarak bilinmekdedir. Yalnız, Kur’ân-ı kerîmden olup olmadığını bildiren sözlerde ayrılık olmuşdur.Üçüncü olarak diyorlar ki, Kur’ân-ı kerîm [Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” vefâtından sonra, hazret-i Ebû Bekr-i Sıddîk halîfe ikenl cem’ edilirken, tanınmıyan biri bir âyet getirince, adâlet sâhibi olduğu bilinmediği için, bundan yemîn veyâ iki şâhid istenir, ancak ondan sonra, Kur’ândan olduğu anlaşılarak, Mıshafa korlardı. Âyetlerin belâgati i’câz derecesinde ols^Y" dİ, âyet olup olmadıkları, belâgatlarından anlaşılır.Cevftb: Bu şartları aramaları, âyet-i kerimelerin Mıshafdakı yerlerini anlamakda, birbirlerinden önce veyâ sonra olduklarını bilmekde idi. Kur’ân-ı kerîmden olup olmadıklarını anlamak için değildi. Çünki, Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem’’, Kur’ân-ı kerîmi okur ve okuyanları dinlerdi. Her getirilen âyetin Kur ân-ı kerîmden olduğu kesin olarak belli idi. Yemîn veyâ şâhid istenmesi, âyetlerin şualarını anlamanın kesin olması için idi. Bundan başka, bir iki âyetin belâgatinin i’câz derecesinde olmamasının değeri yokdur. En az, kısa bir sûrenin mu’ciz olması lâzımdır. Bunun da en azı. Üç âyetdir.Dördüncü olarak diyorlar ki, her san’atin bir haddi, bir sınırı vardır. Bu sınuda durulur. Aşılmaz. Her zeman, san’atindç, benzerlerinden üstün olan bir üstâd bulunur. Muhammed aleyhisse-lâm da, zemanındaki şâ’irlerin en fasîhi, en belîği olabilir. Zema-nındaki şâ’irlerin söyliyemiykeği şeyleri söyliyebilir. Buna mu’ciz denirse, her zeman, her san’at da benzerlerinden üstün ol^ san’at sâhibinin, benzeri san’atkârların yapamıyacaklan birşeyi yapmasına da mu’ciz demek lâzım olur. Bu ise, saçma bir söz olur.Cevâb: Mu’ciz demek, bir zemanda bulunan ve o zeman insanlarının çoğunun yapamadıkları için çok değer taşıyan ve yapa-bilenlerce de, en yüksek dereceye ulaşduilmış olup, insan gücü ile bunun üstünü yapılamıyacağında sözbirliğine varılmış olan ve bu derecenin üstünde bir yapan bulunursa, bunun ancak Allahü teâlâ tarafından olduğuna inanılan şeydir. Böyle olmıyan şeye mu’cize denmez. Mûsâ aleyhisselâm zemanmda sihr böyle idi. O zernan, sihr yapanlar, aslı ve vücûdü olmıyan şeyleri, vehrnde ve hayâlde, var imiş gibi göstermenin, sihrin en yüksek derecesi.
Mûsâ aleyhisselâmm asâsının [Bastonununjbüyük yılan olup kendi sihrleri olan yılanları yutduğunu görünce, bunun sihrin sınırının dışında ve insan gücünün üstünde olduğunu anladılar. Mûsâ aleyhisselâma îmân etdiler. Fir’avn, bu san’atdan habersiz olduğu için Mûsâ aleyhisselâmm, sihr yapanlarm başı olduğunu, onlara sihr öğreten olduğunu zan etdi. îsâ aleyhisselâmm zemanmda, tıb ilmi de böyle idi. Çok ilerlemişdi. Tabîbler, başarıları ile öğünürlerdi. Ünlü mütehassısları, kendi tıb bilgileri ile ölülerin diriltilemiyeceğini, anadan kör doğanların gözlerinin açılamıyaca-ğmı söylerlerdi. Bunların, ancak Allahü teâlâ tarafından iyi edileceklerine inanırlardı. Muhammed aleyhisselâm zemanmda, Arabistan yarım adasında, şâ’irlik ve belâgat san’atı en yüksek derecesine varmışdı. Yapdıkları şi’irlerin belâgatları ile birbirlerine öğünürlerdi. Hattâ, yedi kasîdenin belâgatdaki üstünlüğü, şâ’irlerin takdirlerini kazanarak, bunlar Kâ’benin kapısına asılmışlardı. Bunların benzerlerini söyliyen bulunmamışdı. Târih kitâbları, bunu uzun uzun yazmakdadır. Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem , Kur’ân-ı kerîmi getirince, aralarında çok çekişmeler oldu. Bir kısmı, bunun Allah kelâmı olduğunu inkâr etdi. Kâfir olarak öldüler. Bir kısm şâ’irler, belâgatinin i’câzı karşısında, bunun Allah kelâmı olduğunu anlıyarak, müslimân oldu. Bir kısmı da, bunları görerek, istemiyerek müslimân oldu. Bunlara(raünâfık) denildi. Bir kısmı da, karşı koymağa kalkışdı. Iğri büğrü karşılıklar getirerek, aklı başmda olanlar yanında, gülünç duruma düşdü-ler.Meselâ (Vezzâriyât-i zer’an) âyet-i kerîmesine karşılık olarak pel hâsılât-i hasden vettâhinât-i tahnen vettâbihât-i tabhan fel-âkilât-i eklen) dediler.[Bunu kendileri de beğenmedikleri için, Muhammed aleyhisselâmm karşısında okuyamadılarj. Bir kısmı da döğüşdüler. Muhammed aleyhisselâmdan intikam almak. Onu öldürmek için, mallarının, canlarının, ehl ve evlâdlarınm yok olmasını göp aldılar. Böylece, Kur’ân-ı kerîmin Allah tarafından gönderilmiş olduğu kesinlikle anlaşıldı.Yukarıda bildirilenlerden anlaşılıyor ki, Mu’cizeyi Allahü teâlâ yaratmakdadır. Herşeyi Allahü teâlâ yaratmakdadır. Allahü teâlâdan başka yaratıcı yokdur. Şu kadar ki, bu dünyânın ve dünyâ işlerinin düzgün olması için, Allahü teâla, herşeyin yaratılmasını sebeblere bağlamışdır. Birşeyin yaratılmasını istiyen kimse, o şeyin sebebini kullanır. Sebeblerin çoğu, düşünmekle, tecribe ile, hesâbla bulunacak şeylerdir. Birşeyin sebebi yapılınca, Allahü teâlâ o şeyi, dilerse yaratır. Mu’cize ve kerâmet böyle değildir. Allahü teâlâ bunları sebebsiz olarak, hârika olarak yaratır. Sebebe yapışmak, Allahü teâlânm âdetine uymakdır. replika telefon sizin icin sundu.





replika telefon,

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder